gedichten voor kinderen van joz.le bruyn

ik maak geen punt van plastic flessen ,

ook al koop ik die zelf nooit.

maar het gaat me wel ter harte

als men zoveel bossen rooit.

't blijft me danig irriteren,

erger nog, 'k vind dat genant,

als men onze mooiste duinen

verkwanselt aan een speculant.

zeezicht is alleen nog mogelijk

voor de lui met geld en eer,

liefst dan nog uit vreemde landen,

die hier maken ' t goede weer.

joz. le bruyn

zomer

't is loofstil nu in 't beukenbos.

dat lijkt een kathedraal.

de wierook stijgt  vanuit het mos

hoog naar de nachtegaal.

die zingt een aria van bach.

't klinkt helder als kristal.

plots schiet de zon zelfs in een lach

goud straalt nu overal.

het bos wordt stil een schittering

van echte edelstenen.

straks enkel nog herinnering .

kon schoonheid maar verstenen!

 joz. le bruyn

ik zweef over d'aarde

zo dartel, gezwind.

ik voel me zo licht nu

en blij als een kind.

hoera !' t is vakantie!

de schoolpoort gaat dicht.

twee maanden pretpark liggen

stralend in ' t zicht.

gedaan nu met blokken,

geen toets meer of test!

volop nu genieten ,

geen pret wordt verpest.

op weg naar de bergen ,

de bossen, de zee.

de stralende zon

joz. le bruyn

gaat natuurlijk ook mee.

iene ,miene,

vaatmachine.

moeder ligt languit op 't strand

met haar lijfblad bij de hand.

papa lost een kruiswoordraadsel  op,

werkt zich langzaam in de strop.

zusje bouwt een zandkasteel.

opa vindt 't een pronkjuweel

ook al staat het schots en scheef.

'k erger me nu bont en blauw.

wanneer komt mijn vriendje nou?

'k wil  met hem  nu heel graag stoeien,

samen door de golven roeien.

hé, daar is bob,

wel wat te laat.

komaan,vlug nu,

kameraad.

joz. le bruyn

dingen die haast onmogelijk te vinden zijn:

spoorstaven zonder trein.

kelders zonder wijn.

café's zonder bier.

dierentuinen zonder dier. 

warme bakkers zonder oven.

mooie liedjes zonder strofen.

een abdij zonder pater.

een bron zonder water.

een berg zonder voet.

een schoorsteen zonder roet.

een zee zonder strand.

een gebit zonder tand. 

een fiets zonder stuur.

rook zonder vuur.

een roos zonder doorn.

een strandredder zonder hoorn.

een boek zonder blad.

een schrift zonder klad.

maar ieder huisje heeft zijn kruisje

en elke medaille ook haar keerzijde.

joz. le bruyn

lekker is maar één vinger lang

en mooie liedjes duren nooit lang.

daarom steken de allerzoetste dingen

in de kleinste potjes,

en de allerduurste geuren

in de kleinste kristallen flesjes,

zoals ik  mijn leukste herinneringen

bewaar in mijn geheim dagboek,

achter vergulde slotjes.

dat sleuteltje

is voor de hele buitenwereld

onvindbaar.

echtwaar.

ook jou verklap ik het niet.

ik ben pertinent zeker

dat zelfs mijn beste vriend,

na weken,

het nergens,maar dan ook nergens,

vindt.

dingen die haast onmogelijk te vinden zijn:

spoorstaven zonder trein.

kelders zonder wijn.

café's zonder bier.

dierentuinen zonder dier. 

warme bakkers zonder oven.

mooie liedjes zonder strofen.

een abdij zonder pater.

een bron zonder water.

een berg zonder voet.

een schoorsteen zonder roet.

een zee zonder strand.

een gebit zonder tand. 

een fiets zonder stuur.

rook zonder vuur.

een roos zonder doorn.

een strandredder zonder hoorn.

een boek zonder blad.

een schrift zonder klad.

maar ieder huisje heeft zijn kruisje

en elke medaille ook haar keerzijde.

joz.le bruyn