gedichten voor kinderen van joz.le bruyn

in het stadspark

bij de fontein

zat in haar eentje

juffrouw katrijn

met een jurk van kant en satijn.

kwam mijnheer  galant er aan ,

die had zijn pandjesjas nog aan

met zijn wit hemd en zwarte,zijden strik

voelde die zich in zijn schik.

dag juffrouw.

dag mijnheer.

willen we samen dansen

nog een keer?

dansen op het pleintje

in de maneschijn?

zal het een wals of een polka zijn?

juffrouw, juffrouw,

'k vind dat o, zo fijn!

zou jij later

voor altijd

mijn vrouwtje willen zijn?

waar ligt het einde van de wereld?

waar blijft men

als men nooit meer wederkeert?

bestaat er na de dood

een  hel , een hemel

zoals  men ons dat vroeger heeft geleerd?

joz. le bruyn 

mannen

plannen

altijd wel wat.

is het niet dit ,

dan is het wel dat.

dat is een goed teken,

vindt opa.

want,

pas als je niet meer

hunkeren kan,

ben je voorgoed uitgeteld.

dan worden eender al je dagen.

daarbij helpen

noch zuchten noch klagen.

man,

zoek een nieuw elan!

plan!!!

joz.le bruyn

ja, later word ik journalist

van de gsproken pers.

jij luistert dan naar mij beslist .

ik vertel het dan per vers.

straks sjok ik heel ons landje rond ,

leg 't nieuws op banden vast

en s' avonds kleur ik 't even bij

in jullie kijkbuiskast.

en elke zondag na de noen

kan jij in mijn program

de allerliefste groeten doen

aan jan en alleman.

daar draai ik dan een liedje bij

of liever jazz-muziek!

voorlopig blijft dat altijd nog

voor mij toekomstmuziek.

joz. le bruyn

de meeste jongens van mijn klas

worden later liefst brandweerman.

daar houd ik als  kleine wildebras

helemaal niet van.

sommigen  dromen zich nu al

ruimtevaartpiloot

dus

niet van een vliegtruig 

maar van een raket

nee, die  raket vind ik een beetje te groot

en de maan staat te ver van mijn bed.

joz. le bruyn

ik blijf het liefst  

met beide voeten  op de grond

tussen groenten, bloemen en planten.

werken in de open natuur is

daarbij nog gezond

en voor verse groenten 

vind ik altijd  wel klanten.

soms zit ik in de klas te dromen:kon ik maar een keertje een vlinder zijn,dan kon ik , zonder hinder , overal komen,dan werd mijn wereld één groot festijn!  ik kon fladderen boven de zeeënuitrusten op de kaart op een eiland in de zonspeuren in 't regenwoud of in de savannesin de hoop dat ik daar iets ontdekken kon.  op de globe vloog ik  naar zee langs de blauwe rivieren'k zou zonnebaden op het strand't zou mijn vleugeltjes heel erg plezierenof schieten die misschien dan meteen in brand? joz.le bruyn

vol vrede en verzoening.