20-07-10

waar is de tijd gebleven?

 

 

 

waar is  de tijd gebleven?

ze zeggen dat hij vliegt.

maar...

stil nu.

wacht eens even

ik ben blij dat hij mij

zoveel lieve herinneringen liet!

 

 

waar is de tijd?

vraagt mijn oma zich verbazend af.

waar is de tijd dat ik

aan jouw opa

mijn eeuwig ja-woord gaf?

 

waar is de tijd  dat ik maanden

heb uitgekeken  naar die baby,

die jij nu : mijn papa heet

voor ons blijft  hij  altijd nog een teken

dat liefde ooit eens wonderen deed.

 

 

joz. le bruyn

 

 

11:13 Gepost door joz.le bruyn gedichtenvoorkinderenjozlebruyn.sckynetblogs.be/ in vragen | Permalink | Commentaren (0) | Email dit | Tags: tijd, blijven, vliegen, oma, opa, papap, ja-woord |

25-06-10

waar is de tijd gebleven?

 

 

waar is  de tijd gebleven?

ze zeggen dat hij vliegt.

maar...

stil nu.

wacht eens even

ik ben blij dat hij mij

zoveel lieve herinneringen liet!

 

 

waar is de tijd?

vraagt mijn oma zich verbazend af.

waar is de tijd dat ik

aan jouw opa

mijn ja-woord gaf?

 

waar is de tijd  dat ik maanden

heb uitgekeken  naar die baby

die jij nu : mijn papa heet

voor ons blijft  hij  altijd nog een teken

dat liefde ooit eens wonderen deed.

joz. le bruyn

15:10 Gepost door joz.le bruyn gedichtenvoorkinderenjozlebruyn.sckynetblogs.be/ in familie | Permalink | Commentaren (0) | Email dit | Tags: herinneringen, tijd, oma, opa, papa, ja-woord |

19-12-07

oma is gestorven

oma is gisteren gestorven

maar voor mij

is ze helemaal nog niet dood

want in het plakboek van haar leven

zie ik haar glimlach reuzegroot.

 

ik hoor  haar  daar nog schaterlachen

op 't laatste verjaardagsfeest

waarop ze bij 't afscheid zacht zegde:

nog nooit ben ik zo gelukkig geweest.

22:37 Gepost door joz.le bruyn gedichtenvoorkinderenjozlebruyn.sckynetblogs.be/ in familie | Permalink | Commentaren (2) | Email dit | Tags: oma |

oma's verdriet

ik vind geen woorden meer

om haar verdriet te troosten

 een zacht gespeelde  melodiebrengt na de zwartste nacht

weer licht vanuit het oosten

 al sterft de liefde niet toch voelt oma zich afgesneden

van hem die haar achterliet

in 't  tranendal beneden

 misschien bloeit  straks doorheen die pijneen tuil herinneringen

zijn troost zal blijven zingen
met heel zijn hebben en zijn zijn

jlb

12:45 Gepost door joz.le bruyn gedichtenvoorkinderenjozlebruyn.sckynetblogs.be/ in gevoelens | Permalink | Commentaren (0) | Email dit | Tags: oma, tranendal, verdriet, opa |