20-07-10

wachtend op het vliegtruig in zaventem

 

 

 

 

onrustbarend  starend

naar de wijzers van de klok

op de hoge toren

kan ik in mijn keel

dubbel en dik

mijn veel te vlugge hartslag horen.

 

wanneer zal dat vliegtuig

eindelijk arriveren?

verloopt  de landing

veilig zoals het hoort?

of  werd  de bemanning gegeijzeld,

heren.

zijn er misschien al

passagiers vermoord?

 

allemaal vragen die me plagen

als ik in zaventem wacht op mijn pa

mama zucht:

jongen,

toe nou niet zagen

kijk daar is hij  al met zijn vracht.

 

joz. le bruyn

11:22 Gepost door joz.le bruyn gedichtenvoorkinderenjozlebruyn.sckynetblogs.be/ in gevoelens | Permalink | Commentaren (0) | Tags: zaventem, vlieghaven, papa, mama, angst, hartkloppingen |

De commentaren zijn gesloten.