22-06-10

homo homini lupus uitgesloten worden

 

zoetjesaan brak het mij zuur op.

nu ik dan toch

de duimen moest leggen,

stak ik geen pink meer uit.

met knikkende knieën

en lood in de schoenen

droop ik af

met de staart tussen de benen.

 

 

zonder omwegen

zeiden ze overduidelijk:

we zien liever je hielen dan je tenen.

 

uiterlijk kon ik mijn tranen bedwingen.

innerlijk bloedde ik dood.

joz. le bruyn

 

 

 

 

 

22:36 Gepost door joz.le bruyn gedichtenvoorkinderenjozlebruyn.sckynetblogs.be/ in mensen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: homo, lupus, uitgesloten, verstoten |

De commentaren zijn gesloten.