19-12-07

opa vertelt

opa lacht:

soms wordt het kind in mij weer wakker

dan voel ik de kriebels  van top tot teen.

opnieuw ben ik  de schalkse rakker

het  haantje de voorste ,

een buitenbeen.

 

dan  borrelen mijn guitenstreken

naar boven als een klaterende fontein

ik  stoor me niet langer aan  preken

maar  wil weer,

 als toen,

onstuitbaar zijn.

jlb

22:34 Gepost door joz.le bruyn gedichtenvoorkinderenjozlebruyn.sckynetblogs.be/ in familie | Permalink | Commentaren (0) | Tags: opa |

De commentaren zijn gesloten.